Matinees en daarna lekker drinken en ice cream en koekjes eten. Matinees, ja, toen ik nog heel klein en enigst kind was, nam mijn moeder me vaak mee door de week naar de bioscoop. Bioscopen als Broadway, Capitol, Rex of Sky. We keken vaak naar die Hollywood films, grappige films met zoals Jerry Lewis (Hollywood Or Bust), Dean martin en John Wayne (Cowboy), Singing In The Rain (Gene Kelly, Ginger Rogers, Fred Astaire), True Love (Grace Kelly, Bing Crosby, Frank Sinatra), etc. Daarna naar Hoen Kwee huis, en daar een lekkere koele oranje-kleurige limonade met prik van Fraser & Neeve of Koffie Bier drinken en natuurlijk mijn lievelings ketan Sirikaya eten, heerlijk en nog veel heerlijke koekjes kun je zien in de vitrines. Maar soms nam mijn moeder ook mee naar Hellendoorn om daar die lekkere taartjes of kroketjes te kopen die dan in zo'n vierkante rietemand werd in gelegd, je zag daar mensen ook lunchen en op de achtergrond hoor/zie je iemand op een zwarte vleugel spelen. Soms nam mijn moeder ook mee naar toko Nam om daarna over te steken naar toko Piet/Metro, en hier bij de ingang stond daar een blinde man die op zijn bamboe-fluit speelde, één van zijn favourite nummer is Cherry Pink And Ever Blossom Time, hier keek ik met verbazing naar zijn vingers die op en neer op die zes gaten neerdaalde of ophaalde, en zijn verbazingwekkende muzikaliteit. Maar dat niet alleen, tegenover hem ook bij de ingang stond een karretje met heerlijke chinese hapjes zoals: Loempia Semarang met sambel taotjo, Hetjie met udang met tomatesausje, of lemper in banana blad, etc. Mijn moeder is modiste, dus gaan we naar de afdeling stoffen en afdeling naai accessoires. Bij de stoffen afdeling zie je vaak zo'n lange stokje (vierkant) met de centimeters erop gedrukt (100 cm), maar deze stokken zie je ook overal bij de stoffenwinkels van de Bombayers (mensen uit Bombay), de mannen meestal met tulbands en de vrouwen in hun mooie half-ontblote schouders en in sari kledingen, mooie mensen. Soms nam mijn moeder me ook mee naar Bonboniérre, ook zo'n ijs salon die tussen Mode Magazijn en schoenenwinkel Bata ligt, ice cream met vruchten in zo'n silverkleurige ice cup met een lange dunne halsje, daarna even struinen bij Pasar Genteng Kali. Soms nam mijn moeder ook mee naar toko Aurora met aan de voor-en-zijkanten die mooie grote etalages, als je binnenkomt kom je direct die grote vierkante balie tegen, waar mensen hun bonnetjes afleveren om hun gekochte waren dan weer op te halen. Natuurlijk weer naar de stoffen-afdeling en ook naar de koekjes afdeling aan de achterkant van de toko, daar verkopen ze ook rolkoeken met frambozen-gelei erin en nog vele lekkere koeken. Van hieruit is het vaste prik dan gaan we eerst langs zo'n dames winkel L'Ouvre en Singer om daar wat naai accessoires te kopen, daarna staken wij de Prabanweg over en heel voorzichtig wachten en uitkijken op het verkeer op een smal trottoir van een benzine-pomp van Mobile/Shell, en daarna weer over te steken naar het Koffie huis, daar kan je lekker soto ajam eten, en ik drink natuurlijk glaasje thee met ijsblokjes in zo'n longdrink glas met hun heerlijke lemper vooraf te eten. Soms nam mijn moeder me ook mee naar Zangrandi, lekker Tutti Frutti ijs eten, vandaar naar huis gaande even naar Jl.Ondomohen te lopen, want daar kan je ook lekker gado-gado eten. Ondomohen ligt schuin tegenover de Gemeente huis, natuurlijk bezweek mijn moeder na veel lang zeuren evenlangs de waterfontein voor het kantoor te gaan. Rondom de Gemeente huis is natuurlijk de bloemenbuurt. Van Jl.Ondomohen ken je zo de brug over steken, en dan rechtdoor langs pasar Genteng Kali. En dan kom je uit in Jl.Tundjungan. Achter Mode Magazijn (Jl.Genteng Kali) heb je ook zo'n broodwinkel van Ender & Hou. Ach die moeder van me die houdt ervan even her en der te snoepen, en her en der te struinen. In Jl.Kaliasin niet ver van Apotheek Kaliasin heb je ook zo'n brood/banket bakkerij. Later toen ik groter werd en op de lagere school zat, ben ik ook een slenteraar geworden, soms lopen, soms met de electrische tram of de stoomtrein zonder te betalen uitkijkend naar de conducteurs. Want waar wij woonden daar reden de electrische tram en ook de stoomtrein (kruizelings). Ach wat een tijd, mijn Soerabaja

Archie L.