Tawon Cerewet over de Surabayaparty
Grappig zeg, deze website begint nu te leven, dus we moeten het zo zien te houden. Dus beste mensen op z'n tijd een kort verhaaltje, een indruk, een gedicht, een reisverslag. Hoeft niet allemaal over Indisch, Indië, Indo, Indonesie te gaan. U mag ook vertellen hoe trots U bent als de kleinkinderen komen logeren. En deze alledaagse verhalen voeden onze website en geven er kleur en persoonlijkheidheid aan.
Wat me bijgebleven is van de laatste Soerabayaparty: de enorme blijheid waarmee U allen de zaal binnen komt wandelen, het enorme genieten van het dansen en van het eten, de hartelijke ontmoetingen met oude bekenden, het uitwisselen van nieuwtjes.
Zo heb ik genoten van de speciale dansen van mijn klasgenoot van de H.Hartschool in Jakarta om precies te zijn, deze school stond in de wijk Jatinegara naast de H.Hartkerk, dan praat ik over de jaren '55 tot en en met '58. Deze Emmerich, dit is trouwens zijn achternaam, danste vol overgave en met passie met zijn vrouw. Hoewel zij maar een klein gedeelte van de vloer gebruikten had ik het het idee dat de andere danspaartjes op de vloer, voor hun, niet meer bestonden.. zo in trance voerden zij hun dansen uit met vloeiende bewegingen.
Wat ik ook gezien heb, hoe een oude dame, misschien wel de oudste in de zaal liefdevol werd ontvangen door bestuur en medewerkers van de stichting. Een hartverwarmend gezicht! Later hoorde ik dat deze dame zo genoten heeft van deze middag.
Wat te denken van het grootse plan om een Indischedag te introduceren in ons al zo verwende land! Ik hoop dat de stichting Adinda dat voor elkaar krijgt, want de Indische mensen hebben er wel een beetje recht op. Zij hebben met hun komst de samenleving
behoorlijk op hun kop gezet. De samenleving is wat "losser"geworden en ik denk dat wij daar behoorlijk aan bijgedragen hebben. De uitleg van het Indisch logo kwam jammer genoeg niet helemaal uit de verf. Ik heb begrepen dat het een blauwe hoofdletter I is met een rood hart op een witte ondergrond.
De kleuren van de Nederlandse vlag dus. De I is van Indisch, Indo, en een stuk kleiner als het rode hart. De bescheidenheid van de Indischen, Indo die echter een grote liefde uitdraagt, uitstraalt naar anderen toe. ( Ik hoop dat de uitvinders van het logo deze uitleg ook kunnen goedkeuren). 
Ik ben het hardstikke met hun eens dat de Indischedag ingevoerd moet worden. Wij moeten dat ook uitdragen, wij Indischen, wij moeten niet toestaan dat het \indisch zijn wordt vergeten en weggedrukt in onze samenleving. Het Indisch leven is zo nauw verweven met het Nederlandse, dat is niet weg te denken!!
Hoe kunnen we de Indischedag promoten?
Daar zijn ontzettend veel mogelijkheden voor,het bestuur van de stichting Adinda heeft zoveel plannen, de pot borrelt over van de ideeën. Het begin is er Het Indisch logo, nu de verspreiding ervan, maar inventief als ze zijn gaat het lukken. Als we het bestuur nu helpen door ideeën te lanceren richting hun... ik weet zeker dat zij dat bijzonder op prijs zullen stellen, want als U allemaal meedenkt en meedoet dan krijgt de Indischedag een breed draagvlak en dan heeft het levenskansen.
Al ja, groetjes van
tawon cerèwèt
Nieuwe reactie inzenden